Spanning en ontspanning

Wat spanning met je lichaam doet en hoe je signalen leert herkennen

Spanning is normaal en zelfs nuttig, maar je moet de signalen wel leren lezen. Zo werkt spanning in je lichaam en zo leer je eerder merken wanneer iets te veel wordt.

23 juni 2026Laatst bijgewerkt: 23 juli 20263 min leestijd

Een toets, een sollicitatiegesprek, een moeilijk gesprek dat je nog moet voeren. Je lichaam doet dan van alles: je hart klopt sneller, je ademhaling wordt hoger, je spieren spannen zich aan. Dat is geen zwakte en geen storing. Het is je lijf dat zich klaarmaakt om te presteren. Spanning wordt pas lastig wanneer die te lang aanhoudt, of wanneer je de signalen pas opmerkt als je al overvol zit.

Spanning is een normaal systeem

Bij spanning maakt je lichaam energie vrij: je wordt alerter, gespannener, gerichter. Dat systeem is oeroud en nuttig. Zonder gezonde spanning zou je nooit scherp zijn tijdens een wedstrijd of presentatie. Na de inspanning hoort ontspanning: het systeem zakt weer, je ademhaling wordt rustiger, je spieren laten los.

Zo hoort de golfbeweging te werken: op en weer af. Lastig wordt het wanneer de spanning niet meer goed zakt. Bijvoorbeeld omdat er steeds nieuwe dingen bijkomen, omdat je blijft malen, of omdat je nooit echt pauze neemt. Het lichaam blijft dan aan staan, en dat kost merkbaar energie.

Zo kan spanning voelbaar zijn in je lichaam

Iedereen heeft eigen spanningssignalen. Veel voorkomende voorbeelden zijn:

  • een hoge of oppervlakkige ademhaling;
  • aangespannen schouders, nek of kaken;
  • buikpijn, een knoop in je maag of weinig trek;
  • onrustige handen of voeten, niet stil kunnen zitten;
  • moe wakker worden of moeilijk in slaap komen;
  • sneller geïrriteerd of huilerig zijn;
  • hoofdpijn aan het einde van de dag;
  • veel malen en moeilijk kunnen stoppen met denken.

Bij kinderen zie je spanning vaak eerder in gedrag dan in woorden: drukker of juist stiller worden, klagen over buikpijn, moeilijker slapen of sneller boos zijn. Niet omdat er direct iets ernstigs speelt, maar omdat het lijf iets vertelt wat het kind nog niet kan zeggen.

Signalen leren lezen: de eerste stap

Wie zijn eigen signalen kent, kan eerder bijsturen. Dat klinkt logisch, maar de meeste mensen merken spanning pas laat op. De kunst is om het opmerken te oefenen op rustige momenten, zodat het ook lukt wanneer het spannend wordt. Drie eenvoudige oefeningen om mee te beginnen:

  • De bodyscan in het klein: sta stil, adem rustig en ga met je aandacht langs je voorhoofd, kaken, schouders, buik en handen. Waar zit vandaag spanning?
  • Het spanningscijfer: geef je spanning op vaste momenten een cijfer van 1 tot 10. Zo leer je jouw patroon door de dag heen kennen.
  • Aanspannen en loslaten: span vijf seconden bewust je vuisten of schouders aan en laat dan los. Het contrast maakt voelbaar wat ontspanning eigenlijk is.

Waarom bewegen helpt bij spanning

Spanning is een lichamelijke toestand, en juist daarom werkt een lichamelijke aanpak vaak beter dan alleen erover nadenken. Bewegen geeft de vrijgemaakte energie een uitweg: stevig wandelen, fietsen, sporten. Daarnaast helpen rustige, lichaamsgerichte oefeningen, zoals ademhalingsoefeningen en balansoefeningen, om het systeem weer te laten zakken.

In psychomotorische training worden beide kanten geoefend: spanning opzoeken in een veilige situatie, herkennen wat er in je lichaam gebeurt, en ontdekken wat jou helpt om te herstellen. Wie dat een aantal keer bewust heeft ervaren, herkent de signalen ook buiten de oefenruimte eerder, op school, tijdens de studie of op werk.

Eerder merken, eerder kiezen

Het doel is niet om nooit meer spanning te voelen. Spanning hoort bij een vol leven, bij groeien en bij dingen die ertoe doen. Het doel is om eerder te merken wanneer iets te veel wordt, zodat je kunt kiezen: even bewegen, iets afzeggen, hulp vragen, of gewoon een avond niets. Dat begint klein, met de vraag die je jezelf vandaag al kunt stellen: wat voel ik nu eigenlijk in mijn lijf?

Over de praktijk

KOM-OP

KOM-OP is mijn praktijk. Ik ben Suzie Visscher, psychomotorisch therapeut in opleiding aan Hogeschool Windesheim in Zwolle. Ik begeleid kinderen, jongeren en jongvolwassenen van 8 tot en met 27 jaar bij thema’s als zelfvertrouwen, grenzen, spanning en lichaamsbewustzijn.

Meer over mij

De informatie in dit artikel is algemeen en informatief. Het is geen medisch of psychologisch advies en er wordt geen diagnose op afstand gesteld. Neem bij klachten of zorgen contact op met je huisarts. Lees ook de disclaimer.

Leren omgaan met spanning?

Meld jezelf of je kind vrijblijvend aan. Ik bekijk of oefenen met beweging bij de vraag kan passen.

Meld je aan